Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ κ. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΒΕΜΠΕΡ
Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ κ. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΒΕΜΠΕΡ Έφτασα, παρόλες τις κακές μου συνήθειες, δηλαδή πολύωρη εργασία στα ανθυγιεινά υπόγεια της μεταξοτυπίας, στην ηλικία των 80. Όλη μου τη ζωή έκρινα τον εαυτό μου αν ήταν στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος κι αν υπηρετούσα σωστά τις απόψεις μου. Αν κάποιο βράδυ έπεφτα και τα χέρια μου δεν είχαν το γλυκό πόνο της κούρασης, ένιωθα τύψεις. Χωρίς να είμαι προτεστάντης, αλλά άθεος, ακολούθησα με κάποιο τρόπο τον χριστιανισμό στη συμπεριφορά μου, ο οποίος συμπίπτει με τον σοσιαλισμό απέναντι σε όσους θεώρησα αδυνάτους και ειδικά σ’αυτούς που βρέθηκαν στη δούλεψή μου ή που μου προσέφεραν τις υπηρεσίες τους. Η συνείδησή μου, εκτός από τρεις περιπτώσεις αλαζονείας, για τις οποίες νιώθω ντροπή, ήταν καθαρή. Μέχρι τώρα, μολονότι δούλεψα σκληρά σαν επαγγελματίας, μολονότι υπήρξα ένας καλός γλύπτης, μολονότι έχω συγγράψει καμιά εικοσαριά φιλοσοφικά δοκίμια τα οποία κυρίως πραγματεύονται τη διαλεκτική σκέψη και που μόνο μέσω αυτών κάποιος μπορεί...