Μικρά Κείμενα

ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΖΩΝΤΑΝΗ Ή ΟΧΙ; Α. Αν η τέχνη είναι ζωντανή ή πέθανε, είναι θέμα συζήτησης που απασχολεί για πολλά χρόνια τους καλλιτέχνες και τους θεωρητικούς της τέχνης.  Κι όπως είναι φυσικό υπάρχουν πολλές κι αντικρουόμενες απόψεις.  Άσχετα όμως από το τι συζητιέται, η παραγωγή έργων τα οποία αυτοονομάζονται έργα τέχνης δεν σταμάτησε, όντας δείγμα για ορισμένους ότι η τέχνη είναι ζωντανή. Αντίθετα άλλοι πιστεύουν ότι η τέχνη έχει εξαντλήσει τα όρια της αισθητικής της παρουσίας και δεν κάνει άλλο από το να αναπαράγει τον γερασμένο εαυτό της ή θέλοντας ν'αναστηθεί να παράγει αντιαισθητικά εκτρώματα.     Γενικότερα όμως άλλοι πιστεύουν ότι η τέχνη είναι ή όχι ζωντανή, ανάλογα με το αν μπορεί να προσφέρει στον καλλιτέχνη και τον παρατηρητή, την έμπνευση να ξεπεράσει το τέλμα της καθημερινότητας, ξεπερνώντας έτσι και καλυτερεύοντας τον ίδιο τον εαυτό του.      Για να αποφανθεί κάποιος γύρω α'αυτό το θέμα, θα πρέπει να μπορεί να διαπ...

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΣΑΝ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ. Η διαλεκτική λογική και η τυπική λογική.   (Σοβιετικό εγχειρίδιο φιλοσοφίας 1959) Posted on October 17, 2014 by hashthug    Αποσπάσματα από το βιβλίο “Οι βασικές αρχές της μαρξιστικής φιλοσοφίας”, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 2005, σελ. 447-455. Κεφάλαιο 10: “Η διαλεκτική του προτσές της γνώσης”, παράγραφος 1: “Η διαλεκτική σαν θεωρία της γνώσης. Η διαλεκτική λογική και η τυπική λογική”. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Οι προτάσεις προς κρίσιν θα παρουσιάζονται όπως εδώ, με τονισμένα στοιχεία. ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ: Είναι παράδοξο ο Εκδ.Οίκος "Σύγχρονη Εποχή" να ενημερώνει τους αναγνώστες της για τη διαλεκτική της γνώσης με κείμενα που στηρίζονται σε επιστημονικές αντιλήψεις που αντλούνται από κάποιο σοβιετικό εγχειρίδιο του 1959, το οποίο εγχειρίδιο πιθανόν στηρίζεται σε επιστημονικές αντιλήψεις ακόμα παλιότερες.  Αλλ'αυτό δεν θα γινόταν επιζήμιο αν τουλάχιστον ο συγγραφεύς αυτού του έργου στηριζόταν ή παρουσίαζε τις αρχές της αληθινής διαλεκτικής, ...

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ, Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ, ΟΙ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ. Η σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία καμαρώνει ότι απελευθέρωσε το Άτομο απ'τις αναχρονιστικές δεσμεύσεις του συνόλου. Το άτομο έτσι πάει στον χώρο παραγωγής προϊόντων, άσχετα αν είναι άνδρας ή γυναίκα κι ανάλογα με τη θέση που έχει καταχτήσει στην πυραμίδα παραγωγής αμείβεται. Τελειώνοντας το ωράριό του, μπορεί ανάλογα με την αξία που του δίνουν τα λεφτά, να κάνει τη ζωή του χωρίς την υποχρέωση να δίνει αναφορά σε κανέναν.  Αυτό μηχανιστικά φαντάζει ότι πράγματι είναι ένα είδος ελευθερίας και μάλιστα για ορισμένους είναι η ίδια η Ελευθερία, αν αναλογιστούμε ότι η σύγχρονη αστική δημοκρατία έχει φέρει το άτομο στην κοινωνική αυτή σχέση απ'τη φεουδαρχική κοινωνία, όπου οι αγρότες εκεί συνήθως ήταν δουλοπάροικοι, δηλαδή δεν μπορούσα να πάνε πουθενά χωρίς την άδεια του αφέντη.  Βέβαια η Αστική Δημοκρατία που ολοκληρώθηκε σαν καπιταλισμός και μετά σαν ιμπεριαλισμός, έσωσε τον άνθρωπο απ'αυτού του είδους ...