Μικρά Κείμενα

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ Μικρή εισαγωγή:      Πολύ συχνά βλέπουμε στο μπαλκόνι ή στις εισόδους σπιτιών γλάστρες ξεραμένες ή μισοξεραμένες. Δηλαδή κάποιοι αγόρασαν ή δέχτηκαν δώρο μια γλάστρα κι από αμέλεια την άφησαν να ξεραθεί.  Αυτό εκτός του ότι αυτό είναι αντιαισθητικό δείχνει και περιφρόνηση για τη ζωή και τη φύση. Τα φυτά είναι καί αυτά έμβια όντα.       Επίσης η φύση δεν είναι αποθήκη υλικών και τενεκές σκουπιδιών, αλλά η αιώνια και ζωντανή μητέρα όλων. Κάθετί λοιπόν που προέρχεται απ’τη φύση δικαιούται σεβασμού. Το θέμα της περιφρόνησης ή της κακοποίησης των ζώων των πτη\νών και των φυτών αφορά την περιφρόνηση και την κακοποίηση της ίδιας της φύσης. Τα ζώα και η κακοποίηση: Δεν είμαι φιλόζωος με ετικέτα, αλλά ένας απλός άνθρωπος που καλώς ή κακώς σιχαίνεται την άμεση επαφή με τα ζώα, αλλά τα σέβεται ως όντα. Όπως δε μ’αρέσει να μου γλύφει το χέρι ένας άνθρωπος, άλλο τόσο δεν μ’αρέσει να μου γλύφει το χέρι έν...

6.                          Ο ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ        ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ, ΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ                     ΤΖΙΜΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ                      Όπως πολύ συχνά και ορθά ισχυρίζεται ο Τζίμης Παπανικολόπουλος, «ένα σύγγραμμα δεν πρέπει ν’αρκείται μόνο στην ωραία γλώσσα και γενικά στην τέχνη του λόγου, αλλά επειδή η γραφή είναι και όχημα νοημάτων, πρέπει να μεταφέρει κι ανάλογης ποιότητας νοήματα».             Στο κείμενο αυτό για τον Αρχίλοχο (ο οποίος Αρχίλοχος ανά τους αιώνες θεωρείται θαυμάσιος ποιητής μα αμφιλεγόμενος άνθρωπος), ο Τζίμης Παπανι...

3.             ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ      ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΟΣ  ΣΤΟ      ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΥΤΟΠΙΑ «ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»      ΑΠΟ ΤΟΝ  κ. Ε. ΜΠΙΤΣΑΚΗ (Τα αποσπάσματα προς κρίση του κ. Μπιτσάκη παρουσιάζονται μ’αυτή τη γραφή )         Στην ΟΥΤΟΠΙΑ Μαΐου-Ιουνίου 2007, τεύχ.75 σελ.165 και στο δημοσίευμα του κ. Ε.Μπιτσάκη «Το βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού: ένα μεταμοντέρνο ιδεολογικό υβρίδιο» στη σελ.175 περί ελληνικού έθνους αναρωτιέται ρητορικά: [γιατί στο βιβλίο δεν τίθεται το θέμα της διαδικασίας συγκρότησης του ελληνικού έθνους και της απαρχής της δημιουργίας εθνικής συνείδησης; Δεν συμφέρει μήπως να λέμε την αλήθεια; Πράγματι ποιά ήταν η σύνθεση του πληθυσμού στον ελλαδικό χώρο την εποχή εκείνη; Μωσαϊκό: Έλληνες, Αρβανίτες, Σλάβοι, Βλάχοι, Σαρακατσαναίοι, Εβραίοι κλπ. Κι ως ποιο βαθμό είχε διαμορφωθεί η εθνική σ...

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ               ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΖΗΝΩΝΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Στο έργο των P. Coveney και R. Highfield «Το Βέλος του Χρόνου» εκδ. Κάτοπτρο, διαβάζουμε: Η ιουδαϊκή-χριστιανική παράδοση εγκαθίδρυσε μιας και διά παντός το «γραμμικό» (μη αντιστρεπτό) χρόνο στο δυτικό πολιτισμό. Περί αυτού έγραψε ο Eliade: [Η χριστιανική σκέψη είχε την τάση να υπερβεί άπαξ και δια παντός, τα παλιά μοτίβα της αιώνιας επανάληψης. Ο δυτικός πολιτισμός κατέληξε να θεωρεί τον χρόνο ως γραμμικό μονοπάτι που εκτείνεται ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, μέσα από την σταύρωση και τον θάνατο του Χριστού ως μοναδικά, δηλαδή ως μη επαναλαμβανόμενα συμβάντα. Πριν την εμφάνιση του χριστιανισμού, οι Εβραίοι κι οι Πέρσες ζωροαστριστές προτιμούσαν αυτή την προοδευτική άποψη περί χρόνου.  Ο μη αντιστρεπτός χρόνος επηρέασε βαθιά τη δυτική σκέψη. Προετοίμασε τον ανθρώπινο νου για την ιδέα της προόδου, για την έννοια του «βαθέος χ...

Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΚΛΗΡΟΣ ΚΙ Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ Η θεολογία είναι μια βέβηλη αλαζονική και υβριστική πρακτική, αφού αυτός που την ασκεί βάζει τον λόγο του θεού στο στόμα του προσβάλλοντας και υποτιμώντας τον ίδιο το θεό.  Δείχνει με την πρακτική του ότι ο θεός αδυνατεί να επικοινωνήσει με τα δημιουργήματά του έχοντας την ανάγκη της μεσολάβησης του σοφού θεολόγου ή του ιερέα. Επίσης ο θεολόγος ξεχνά ή σκόπιμα παραβλέπει ότι υπάρχει η καινή διαθήκη, όπου ο ίδιος ο Ιησούς, ο υιός του θεού, ορίζει την διαγωγή του πιστού. Ο Λόγος του Χριστού παραβιάζει αρκετούς ρεαλιστικούς κανόνες της Ιουδαϊκής πίστης, όπως αυτούς περί τιμωρίας κι αντεκδίκησης, όπου ακριβώς στην παραβίαση αυτών των κανόνων ορίζεται η συμπεριφορά του πιστού χριστιανού, η οποία δεν αφήνει περιθώρια για θεολογία και φιλοσοφική ηδονή.  Ο κλήρος λοιπόν πρέπει να εκπροσωπεί το πνεύμα του Χριστού, το οποίο ως αφοπλιστικά απλό αποτείνεται στους πτωχούς κι αγράμματους και γενικά στους «πτωχούς τω πνεύματι»...