Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Μικρή εισαγωγή:
     Πολύ συχνά βλέπουμε στο μπαλκόνι ή στις εισόδους σπιτιών γλάστρες ξεραμένες ή μισοξεραμένες. Δηλαδή κάποιοι αγόρασαν ή δέχτηκαν δώρο μια γλάστρα κι από αμέλεια την άφησαν να ξεραθεί.  Αυτό εκτός του ότι αυτό είναι αντιαισθητικό δείχνει και περιφρόνηση για τη ζωή και τη φύση. Τα φυτά είναι καί αυτά έμβια όντα.
      Επίσης η φύση δεν είναι αποθήκη υλικών και τενεκές σκουπιδιών, αλλά η αιώνια και ζωντανή μητέρα όλων. Κάθετί λοιπόν που προέρχεται απ’τη φύση δικαιούται σεβασμού. Το θέμα της περιφρόνησης ή της κακοποίησης των ζώων των πτη\νών και των φυτών αφορά την περιφρόνηση και την κακοποίηση της ίδιας της φύσης.

Τα ζώα και η κακοποίηση:
Δεν είμαι φιλόζωος με ετικέτα, αλλά ένας απλός άνθρωπος που καλώς ή κακώς σιχαίνεται την άμεση επαφή με τα ζώα, αλλά τα σέβεται ως όντα. Όπως δε μ’αρέσει να μου γλύφει το χέρι ένας άνθρωπος, άλλο τόσο δεν μ’αρέσει να μου γλύφει το χέρι ένας σκύλος, για ένα λόγο πάρα πάνω ότι τα σκυλιά γλύφουν τον κώλο τους και το πέος τους. Αφού λοιπόν δεν είμαι φανατικός φιλόζωος, η κρίση μου για το θέμα είναι αντικειμενική:
Α.  Η πρώτη κακοποίηση είναι η αγορά κι η αιχμαλωσία των ζώων που κανείς δεν τα ρώτησε αν πραγματικά θέλουν τη συμβίωση με τον άνθρωπο ή αν εξαναγκάζονται για να βρουν την τροφή τους.  Πχ. ένας σκύλος θα προτιμούσε την παρέα ενός άλλου σκύλου ή οπωσδήποτε μιας σκύλας από την παρέα του ανθρώπου.
      Ένα σκυλί δεμένο ή περιορισμένο σ’ένα διαμέρισμα, ένα γατί περιορισμένο μέσα σ’ένα διαμέρισμα, ένα πουλάκι αιχμάλωτο στο κλουβί είναι βαρβαρότητα. Είναι βέβαια μια βαρβαρότητα που την έχουμε κληρονομήσει από αρχαιοτάτων χρόνων, τότε που ακόμα κι οι άνθρωποι ήταν σ’αιχμαλωσία και πωλούντο ως δούλοι.  Έτσι μολονότι αυτή είναι η βασική αιτία της κακοποίησης των ζώων, ίσως πρέπει να το ανεχτούμε αφού θέλει μια βαθύτατη πολιτιστική επανάσταση για να αλλάξει.
Β.  Η δεύτερη κακοποίηση είναι η στείρωση, αφού αφαιρούν από το ζώο τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής και ίσως το μοναδικό του κίνητρο για ζωή. Αυτό μοιάζει με την πρόταση κάποιου φιλόζωου στην Αμερική (του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι), για εμφύτευση βύσματος στα ζώα με το οποίο να τρέφονται “σωστά” με ισορροπημένους πολτούς κι επί πλέον να έχουν λιγότερα κόπρανα.
Γ. Τρίτη κακοποίηση είναι ότι ο φιλόζωος-αφέντης μετατρέπει το ζώο σε αντικείμενο εκμετάλλευσης, σωματικής ή ψυχικής, ανάλογα με τις δικές του ανάγκες. Το ζώο καταβάλλει συνεχώς μεγάλες διανοητικές προσπάθειες για να αντιληφθεί τι περνά από του αφέντη το μυαλό και να τον ευχαριστήσει.  Κι επειδή δεν είναι ποτέ σίγουρο ότι έχει καταλάβει, συμπεριφέρεται συνεχώς δουλικά για να καλύψει το κενό της άγνοιας.
Δ.  Επειδή το ζώο δεν έχει ούτε τρόπο υπεράσπισης των φυσικών δικαιωμάτων του ούτε λόγο για να τα διεκδικήσει, βρίσκεται συνεχώς σε μια συνεχή ψυχολογική κακοποίηση, την οποία ανεξέλεγκτος αριθμός ψυχολογικά διαταραγμένων φιλόζωων, εκμεταλλεύεται μετετρέποντάς τα σε σάκους σωματικού ή ψυχολογικού μποξ.
Ε. Ο διαταραγμένος έχει ανάγκη κι αγαπά το ζώο περισσότερο απ’όλους, απαιτώντας όμως ενδόμυχα κι απ’αυτό μιαν ανάλογη ανταπόδοση και μιαν επικοινωνία, που το ζώο δεν μπορεί να προσφέρει. Δεν μπορεί να καλύψει την απόλυτη μοναξιά αυτού του δυστυχισμένου ανθρώπου, ο οποίος είναι κι ο ίδιος απόλυτα εξαρτημένος απ’το ζώο του. Αυτός όταν σταματήσει να ξεσπά παντοιοτρόπως στον ίδιο του τον εαυτό, συνεχίζει το ξέσπασμα στο αγαπημένο του ζώο.  Λατρεύει το ζώο του όσο και τον εαυτό του και γι’αυτό είναι φορές που το μισεί όσο και τον εαυτό του. Κανείς όμως δε ρώτησε το ζώο αν θέλει να παίξει αυτόν, τον ίσως ιαματικό ρόλο για τον αφέντη του.
Ζ.  Πολλοί φιλόζωοι μολονότι λατρεύουν το ζώο τους, ενδόμυχα το θεωρούν κτήμα τους, αφού η εκτροφή και πώληση το καθιστά αντικείμενο. Ο αγοραστής που δίνει τον παρά του νιώθει ότι έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου στο δούλο που αγόρασε. Κι αν δεν εκπληρωθούν οι προσδοκίες του, δηλαδή ο λόγος που το αγόρασε, ο οποίος λόγος είναι πολλές φορές σκοτεινός, μπορεί να ξεσπά ή να κάνει διάφορα ψυχολογικά ή διατροφικά γυμνάσια στο ζώο για να σπάσει την ανία του.   Δεν πρέπει να ξεχνούν οι φιλόζωοι-αγοραστές ότι τα ζώα (στην περίπτωσή μας τα σκυλιά) έτσι κι αλλιώς είναι δυστυχισμένα με τη ανθρώπινη συμβίωση, αλλά λόγο της διατροφικής εξάρτησης και της φυσικής ανάγκης τους για κοινωνία με κάποιο άλλο ον, εξαναγκάζονται σ’αυτού του είδους διαβίωση.
Η. Τα σκυλιά που έχουν την δυστυχία να ζουν στα μπαλκόνια διαμερισμάτων ή ακόμα μέσα σε διαμερίσματα μοναχά όταν τα αφεντικά τους λείπουν ή ακόμα όταν έχουν βαρεθεί το παιχνίδι με το ζώο, πηγαινοέρχονται εγκλωβισμένα, κλαίνε ή γαβγίζουν ενοχλώντας τους γύρω ενοίκους.  Οι γύρω ένοικοι μπορεί να είναι άρρωστοι ή να έχουν πρόβλημα ύπνου.  Έτσι το βάσανο του ζώου ακολουθεί και το βάσανο του γείτονα.
Θ. Υπάρχουν σκύλοι επικίνδυνοι οι οποίοι παίζουν το ρόλο του φύλακα σε ειδικούς χώρους. Βλέπουμε όμως τέτοια σκυλιά να κυκλοφορούν με τ’αφεντικά τους στους δρόμους, να τα κρατούν γερά με το λουρί, το οποίο όμως μετά βίας ελέγχουν.
    Τελευταία στην τηλεόραση υπήρξε αποτρεπτική διαφήμιση για το δέσιμο των σκυλιών. Μολονότι αυτό είναι σωστό, υπήρξαν περιπτώσεις που τα ελεύθερα σκυλιά όχι μόνο δάγκωσαν περαστικούς αλλά τους κατασπάραξαν κιόλας.
     Όταν απαγορεύεται η οπλοφορία, ακόμα και μέσ’το σπίτι μας για προστασία απ’τους ληστές, ένα ντόπερμαν, ένα πίτμπουλ ή ένα μπουλντόγκ, το οποίο μπορεί ακόμα να στραφεί εναντίων κάποιου περαστικού, αν το αφεντικό παραβλέψει ή αν του ξεφύγει, είναι παράνομη οπλοφορία ή όχι;

Η απόκτηση και η κακοποίηση ζώων είναι κάτι πολυσύνθετο που πρέπει να ερευνηθεί με προσοχή. Κατ’αρχήν λοιπόν οι ίδιοι οι φιλόζωοι πρέπει να κατανοήσουν ότι η απόκτηση ζώου
κι η διαβίωσή του σε χώρο που δεν του ταιριάζει από τη φύση του ως ζώο, είναι καταχρηστική. Όμως αφού υπάρχει πανάρχαια συνήθεια για την απόκτηση ζώων προς διασκέδαση ή συμβίωση έναντι φαγητού, χωρίς την ξεκάθαρη αποδοχή του ζώου, μπορούμε να το παραβλέψουμε.  Αυτό όμως δεν απαλλάσσει την πολιτεία και τους πολίτες από το καθήκον όλη αυτή η συναλλαγή να γίνεται με ευθύνη και αγάπη προς τη φύση (στην περίπτωση αυτή το ζώο).

Πρέπει λοιπόν να οριστούν πολιτισμένοι κανόνες:
       Κάποιοι στις γιορτές αγοράζουν στα παιδάκια τους ένα ζωάκι για να κάνουν κέφι. Όταν το ζωάκι γίνεται ζώο και τα κακάκια του είναι πια σαν τις πλεξάνες σκόρδων αλλά και η διατροφή του ακριβή, το βάζουν κάποια στιγμή στο αυτοκίνητο και το παρατάνε σε μια ερημική περιοχή.  Καλύτερα όμως είναι να το παραδίδουν στη εταιρία προστασίας ζώων.
     Κάποιοι έχουν φύλακες σκυλιά σε εξοχικά κι όταν δεν τους παίρνει ο χρόνος δεν τα ποτίζουν και δεν τα ταΐζουν μέχρι να ξαναπάνε.  Αυτό είναι απαράδεκτο.
     Κάποιοι χρησιμοποιούν τα ζώα για κτηνοβασίες, για ζωομαχίες, για την εκπλήρωση ψυχικών ανωμαλιών κλπ.  Αυτό απαγορεύεται με τα ζώα, επιτρέπεται όμως κατ’ιδίαν με συντρόφους ιδίων επιλογών και με τη θέλησή τους.
     Κάποιοι ιδιοκτήτες σκύλων προτρέπουν τα σκυλιά τους στο κυνήγι και το ξέσκισμα γατών.  Άλλοι χρησιμοποιούν τα σκυλιά τους στο κυνήγι λαγών ή πτηνών. Εδώ είναι προφανές ότι οι κάτοχοι των σκύλων αυτών δεν είναι φιλόζωοι, αφού η φιλοζωία δεν είναι επιλεκτική.  Δεν αγαπώ το σκύλο και μισώ τη γάτα ή τα πτηνά.
      Οι λόγοι της αγοροπωλησίας των ζώων είναι πολλές φορές σκοτεινοί και άγνωστοι στον ομαλό φιλόζωο.   Οι ζωόφιλοι όμως γνωρίζουν ότι η αφοσίωση κι η εξολοκλήρου παράδοση του ζώου στο αφεντικό, κάνει το ζώο τόσο ευάλωτο, που πολλές φορές συγχέονται τα όρια όπου τελειώνει η αγάπη κι αρχίζει η ιδιοκτησία και στη συνέχεια η σκοτεινή ιδιοτροπία.
     Επειδή λοιπόν είναι αδύνατον ν’απαγορευτούν οι αγοροπωλησίες ζώων, αυτό πρέπει τουλάχιστον να γίνεται επωνύμως. Δηλαδή να δηλώνεται η πώληση, ο αγοραστής, το ζώο και το DNA του ζώου, (για την σήμανση της ταυτότητάς του), στη εταιρία προστασίας ζώων και στην εφορία.  Στην εταιρία προστασίας των ζώων για την εποπτεία συμπεριφοράς και τη δήλωση θανάτου του ζώου, και στην εφορεία για φορολόγηση ή για ελάφρυνση φόρων ανάλογα με την περίσταση. (Για ελάφρυνση αν το ζώο χρειάζεται για παρέα ηλικιωμένου, αν είναι φύλακας κοπαδιών ή κατοικίας απομακρυσμένης περιοχής, οδηγός τυφλού και για επιβάρυνση όταν δεν συντρέχουν τέτοιοι λόγοι, αλλά σκοπός είναι η πολυτέλεια).  Οι κατέχοντες ζώα πρέπει να επιβαρύνονται οικονομικά την υποχρεωτική επίσκεψη επιτετραμμένου κρατικού κτηνίατρου σε τακτά διαστήματα.
      Ζώα δεν πρέπει να κυκλοφορούν αδέσποτα στους δρόμους. Αν κάποιο επισημανθεί από το DNA του, ο ιδιοκτήτης του θα πρέπει να επιβαρύνεται με βαρύ πρόστιμο. Κι αν αυτό απαναληφθεί να χάνει το δικαίωμα να διαθέτει οικιακό ζώο.
      Δεν πρέπει να αναπαράγονται ζώα εν αγνοία της εταιρίας προστασίας των ζώων. Αν συμβεί αυτό τα κουτάβια πρέπει να δηλώνονται αποκτώντας ταυτότητα και επώνυμο ιδιοκτήτη.
      Βέβαια πολλοί “φιλόζωοι” θα ενοχληθούν απ’τη λήψη τέτοιων μέτρων, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να πάψει η εκμετάλλευση και η κακοποίηση των ζώων και ο μόνος τρόπος οι ζωόφιλοι να μην έχουν κανένα άλλοθι για τις ευθύνες τους. Πρέπει να τονιστεί ξανά ότι η αιτία αιχμαλωσίας και κακοποίησης των ζώων είναι η ίδια η ζωοφιλία ή τουλάχιστον η ανεξέλεγκτη ζωοφιλία, η ιδιοκτησία ζώου.
      Επειδή: “Ουδέν δεινότερον του ανθρώπου πέλει”.―Δεν υπάρχει κάτι πιο τρομαχτικό από τον άνθρωπο. Όταν υπάρχουν δυστυχισμένοι άνθρωποι που μεταφέρουν την δυστυχία τους στους δικούς τους, δηλαδή εκμεταλλεύονται παντοιοτρόπως και κακοποιούν τα ιδια τα παιδιά τους. Γι’αυτούς δεν υπάρχει κάποιο απαράβατο όριο και για τα ζώα. Η αγάπη πρέπει να έχει κανόνες κι υποχρεώσεις: Πρώτος κανόνας είναι η απάντηση στο ερώτημα αν η αγάπη που δίνουμε, είναι αποδεκτή ή αρεστή σ’αυτόν που τη δίνουμε.
              Αλλά τα ζώα δεν έχουν λόγο πάνω σ’αυτό.
Επίσης όλοι αυτοί οι φιλόζωοι πρέπει να είναι φυτοφάγοι γιατί η κότα και το αρνί είναι και αυτά ζώα. Τότε όμως πως θα γίνεται η διατροφή των σαρκοφάγων ζώων;