ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ

 ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ 
Όταν επετέθησαν στη χώρα μας οι Ιταλοί, όλοι όσοι εκλήθησαν και παρουσιάστηκαν για να δώσουν τη μάχη για την ελευθερία δεν συμφωνούσαν με την απόφαση της κυβέρνησης Μεταξά για τον τρόπου αποφάσισε να αμυνθεί, αλλά ακόμα και με το ότι ήταν μια φασιστική κυβέρνηση η οποία είχε φιλίες με του ΝΑΖΙ και ¨πολιστιτικές" ανταλλαγές με την φασιστική Ιταλία.  Ακόμα υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι πίστευαν ότι Ιταλοί δεν ήθελαν να μας ξεκληρίσουν, αλλά να πάρουν ένα μέρος από το ψωμί που βρισκόταν στο τραπέζι μας για να το βάλουν στο δικό τους. Επίσης ήθελαν τη χώρα μας τόπο στρατιωτικής χρήσης, όπως την διέλευση στρατιωτικών μονάδων ή την οργάνωση στρατοπέδων. Μάλιστα μας έταζαν ότι αν προσχωρούσαμε στις γραμμές τους, όπως έκαναν η Ουγγαρία, η Κροατία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία κι άλλες χώρες, θα συμμετείχαμε στη λαφυραγώγηση των ηττημένων. Εμείς όμως αρνηθήκαμε και όλοι πήγαμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, άσχετα αν ήμασταν δεξιοί ή αριστεροί, συμφωνούσαμε ή όχι με τις επιλογές του καθεστώτος Μεταξά. Όσοι για διάφορους λόγους δεν παρουσιάστηκαν εθεωρήθησαν λιποτάκτες και αν δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν τον λόγο καταδικάσθηκαν σε θάνατο σαν προδότες.                 Μήπως υπάρχει κάποιος ο οποίος πιστεύει ότι με την Πανδημία δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο; Μήπως ο Ιός αυτός που ξεθεμελιώνει την ανθρωπότητα δεν είναι κάποιος αόρατος εχθρός ο οποίος μάλιστα δεν θέλει το ψωμί από το τραπέζι μας αλλά τη ζωή μας; Μήπως δεν δέχεται η ανθρωπότητα μιαν άνευ προηγουμένου επίθεση η οποία απειλεί ένα τεράστιο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού;  Αν είναι έτσι, κάτι που είναι αναμφισβήτητο, δεν πρέπει όλοι μαζί να στρατευθούμε ενάντια στον εχθρό;   Η στράτευση ενάντια στον εχθρό της πατρίδας ή ακόμα περισσότερο της ανθρωπότητας, οδηγείται από κάποιους επιλεγμένους ηγέτες, οι οποίοι παίρνοντας τη γνώμη κάποιων επιλεγμένων ειδικών οργανώνουν άμυνα και επίθεση κατά του εχθρού.  Είναι φυσικό να υπάρχουν πάντα διαφωνίες για τον χειρισμό μιας κατάστασης η οποία μάλιστα είναι άκρως επείγουσα. Π.χ. η επιλογή να παραταχθούμε στην Πίνδο για κάποιους ήταν λανθασμένη ή ακόμα και να αντισταθούμε σε μια ανώτερη από μας δύναμη θεωρήθηκε για κάποιους απαγορευτικό. Λοιπόν τι έπρεπε να γίνει; Μήπως τότε ο καθένας θα έπρεπε να πάρει το δικό του δρόμο, ο οποίος ήταν της αυτοπροστασίας, αφού η μάχη είναι απρόβλεπτη κι εκεί πέφτουν βόλια και βόμβες τα οποία θερίζουν κόσμο;  Βέβαια η ελευθερία της προσωπικότητας καθενός ο οποίος σύρεται στον πόλεμο μαζί με τους συμπολίτες του, παραβιάζεται. Μολαταύτα όσοι δεν ευρέθησαν στις θέσεις τους εκτελέσθηκαν σαν λιποτάχτες και προδότες, άσχετα αν αυτοί ακολουθούσαν άλλες ανώτερες σημαίες. Δηλαδή τη σημαία του φόβου, του προσωπικού συμφέροντος και της συνδιαλλαγής οι οποίες απέφεραν μιαν αφόρητη δυσοσμία, γιατί όλοι αυτοί είχαν χέσει το βρακί τους.
     Τώρα έχουν βγει οι πρώην ακραίοι πατριώτες, οι οποίοι μάλιστα είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους και πιστοί ενός άδικου θεού που θέλει όλους θύματα του "κωρονοϊού" για να πάνε κατευθείαν στο παράδεισο.  Είναι άραγε αυτοί λιποτάκτες ή όχι, είναι άραγε αυτοί προδότες της ανθρωπότητας και της πατρίδας ή όχι;  Έχουν δεχτεί εντολή από τους "διοικητές" τους να πάνε στην πρώτη γραμμή κάνοντας εμβόλιο ή όχι;  Πρέπει αυτοί να τιμωρηθούν ή όχι;
    Εγώ λέω ΝΑΙ.  Επίσης λέω ότι: όσο η κυβέρνηση τους επιτρέπει να ασχημονούν κατά της ανθρωπότητας και να στρέφονται εναντίον της κάνοντας δηλώσεις κατά του εμβολιασμού, ο οποίος είναι το μόνο όπλο ενάντια στον Ιό, συμμετέχει στο έργο τους φέροντας βαριές ευθύνες.
                                                                                                                                                    Υστερόγραφο: μολονότι η επίσημη εκκλησία με τις οδηγίες του εξαίρετου αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου έχει πάρει σεμνές αλλά σαφείς αποφάσεις με το μέρος της πολιτείας και της επιστήμης, ένα μέρος της ασχημονεί. Και βλέπουμε αυτό το περίεργο: ενώ στον μεσαίωνα έστελναν στον θάνατο τους πιστούς τους οποίους θεωρούσαν απίστους, επειδή  διαφωνούσαν με τις δογματικές κι αντεπιστημονικές απόψεις της επίσημης εκκλησίας, σήμερα έχουν την δύναμη να στέλνουν στον θάνατο τους πιστούς οι οποίοι, αυτοί οι ίδιοι, έχουν δογματικές απόψεις διαφορετικές από τις επιστημονικές απόψεις της επίσημης εκκλησίας. Αυτό μας θυμίζει ότι η εκκλησία έχει ακόμα στους κόλπους της τους ανθρώπους οι οποίοι έκαψαν τις Ελληνικές βιβλιοθήκες το 400 μ.Χ. Κι όταν κάποιοι φανατικοί απ'αυτούς επιτίθενται ενάντια σε επιστήμονες κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους ή ακόμα εναντίον πολιτών οι οποίοι έχουν διαφορετική άποψη απ'αυτούς για το θέμα του εμβολιασμού, μας θυμίζουν τα τυφλο-θρησκευτικά στίφη που λιντσάρισαν την Ιερή Υπατία. Το άχραντο αστέρι της γυναικείας επιστημονικής παρουσίας την εποχή των πρώτων χριστιανών.  Λέγεται ότι αυτοί έπραξαν κατ' εντολή του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλου.